عشق همچو طوفان سرزمین غبار گرفته ی وجود را پاک میکند و انگیزه ی رشد و باروری روز افزون می گردد.
عشق چنان شیفتگی در نهان خود دارد که سخت ترین دل ها نیز گاهی هوس شنا در ان را میکنند .
نماز عشق ترتیبی ندارد چرا که با نخستین سر بر خاک گذاردن دیگر برخواستی نیست.
هیچگاه عشق به همدم را پاینده مپندار و از روزی که دل می بندی این نیرو را نیز در خویش بیافرین که اگر تنهایت گذاشت نشکنی و اگر شکستی باز هم ناامید مشو چرا که ارام جان دیگری در راه است.
کمک به همگان عشقی است که به برجستگان کمک میکند راه های سر افرازی را بیابند

