لقمان در ششمین نصیحت خود به پسرش چنین میفرماید:با استقامت و صبور باش که این  از کارهای مهم و اساسی  است "

در همه ی کتاب های اسمانی و گفتار همه ی پیامبران و اولیا خدا و امامان با تاکید های فراوانی  به صبر و استقامت سفارش شده . به طوری که ان را اکسیر  اعظم و کیمیای کلیدی مشکلات دانسته اند وضد ان عجز و ضعف وسست عنصری را موجب انحرافات و بدبختی های ویرانگر میدانند به قول مولانا :

 صدهزاران کیمیا حق افرید          کیمیایی همچو صبر آدم ندید

صبر و استقامت از واژه هایی است که در قران با تعبیر های گوناگون بیش از 200بار امده و از مفاهیم  بسیار مهمی است که در سرلوحه ی دستورات سرنوشت ساز قران  قرار گرفته است  در حدی که پاداش صابران :صلوات و درورد های پی در پی خداوند معرفی شده و انها به عنوان هدایت یافتگان نامیده شده اند .

تجزیه و تحلیل:همان گونه که تجربه و تاریخ نشان داده  ما هر  روز و شب می بینیم مشکلات و دشواری ها و اذار ها بسیار  است .گاهی بر اثر اختلاف خانوادگی .گاهی از ناحیه ی همسایه ها  نسبت به همدیگر  زمانی در کوچه و خیابان  زمانی در صف نانوایی و صف های دیگر و وقتی در میان  تاکسی ها و اتوموبیل ها و شنیدن زخم زبان ها  و وقت دیگر در اثر بیماری ها و در بیمارستان ها  و مساله ی فقر  و افزایش تشکیلات و و تشریفات  مسایلی مانند ازدواج /و گاهی بر اثر بحث های سیاسی  . جنگ های زورمندان دنیا و به استضعاف کشیدن مستضعفان و.... و در همه جا عوامل و مصائب و رنج ها  به صورت های گوناگون دیده میشود  و گاهی از نتایج بلاهای اسمانی  و زمینی  و خلاصه به فرموده ی حضرت علی(ع)":دنیا خانه ای است که به رنج و بلا پیچیده شده است "

یکی از اذکار پر فضیلت و پر ثواب ذکر"صلوات  "است که انسان میتواند در نماز و غیر نماز با جاری ساختن ان  به زبان از اثار و برکات معنوی ان بهره مند شود . علاوه بر این قران کریم  که صریحا به صلوات امر میکند (سوره ی احزاب ایه 56)روایات فراوانی از اولیای معصوم بدست رسیده که به پیروانشان درباره ی ان (صلوات)سفارش های اکید فرموده اند :

ای راز و نیاز عارفانه     //     ای سوز و گداز جاودانه

ای جاری شط روشن عشق//    ای روح دمیده در تن عشق

ای مونس بندگان صادق     //داغ دل لاله های عاشق

با توست که روح پر بگیرد  //بیماری دل شفا بگیرد

بوی گل اشنا دهی تو      //  عطر نفس خدا دهی تو

پیامبر(ص) میفرمایند:سوگند به خدا  که هر روز بیش از هفتاد  بار از خدا امرزش طلبیده  و به درگاه او توبه میکنم .

این استغفار پیامبر به جهت گناه ایشان نبوده بلکه اعتقاد راسخ ان حضرت است  که خود را در عبودیت در برابر خداوند متعال کوچک دانسته و هم  این استغفار  از ان است که ایشان لحظاتی را بواسطه ی اشتغال  به امور خویش  از ذکر مداومشان غافل می ماندند .

پیامبر فرمود:به تحقیق که خداوند شادتر میشود  به توبه ی بنده ی خود از یکی از شما که شتر گم شده اش را در بیابان بیابد.در روایت دیگر امده :همانا خداوند شادتر میشود  به توبه ی بندگانش  هنگامی که به درگاه او توبه میکند از یکی از شما که در بیابان بر شترش سوار بوده  ناگهان شترش از نزدش فرار کرده  در حالی که غذا و ابش بر بالای شتر باشد و چون از رسیدن به شتر مایوس و نا امید شده  امده و در سایه ی درختی غلطیده است  در این هنگام ناگهان متوجه میشود  که شترش در کنارش ایستاده  و او زمامش را بدست میگیرد و از نهایت شادمانی  میگوید :خدایا تو بنده ی منی و من خدای توام (از نهایت شادمانی الفاظ را اشتباه تلفظ میکند)

خداوند ید خویش را به شب میگستراند  تا توبه ی کسی را که  در روز گناه کرده قبول نماید و ید خویش را به روز گستراند تا توبه ی گنهکار شب را بپذیرد  تا افتاب از مغرب طلوع کند

ان کس که پیش از طلوع نمودن افتاب از مغرب توبه کند  خداوند توبه اش را می پذیرد .

خداوند عزوجل توبه اش را میپذیرد تا لحظه ای که روح به حلقومش نرسد.   ادامه مطلب..........