به کعبه گفتم تو از خاکی منم خاک
چرا باید به دور تو بگردم؟
ندا آمد تو با جان آمدی باید بگردی
برو با دل بیا تا من بگردم
چشم های دلت را بگشا و ببین که قادر به درک عظمتش هستی؟
به کنج خاطراتت سفر کن و ببین که چه مدت در خواب و خسران
بوده ای؟
کدام قسمت عمرت تباهی معنا می گیرد و کدام قسمت ره توشه ؟
کدام حرکتت شعله ور کننده جهنم بوده و کدام حرکت پله بهشت قرار
داده شده است؟
اکنون تو در مقابل خانه معبودت قرار گرفته ای.......
اگر در این مدت درد دلی با او نداشته ای و یا از درد دل هایت
اطمینان نداری دیگر اینجا جایی نیست که تردید داشته باشی..
بشتاب....
اینجا کعبه است.... خانه آرزوهای چندین ساله ات...
اینجا دیگر مکانی نیست که بخشیده نشده برگردی....
فاصله تو و خدا نسبت به عالم دنیاییت کوتاهتر شده است.
و اینجا محل از نو متولد شدن وبه معبود رسیدن است.
بگو....
فریاد کن.....
(لبیک اللهم لبیک، لبیک لا شریک لک لبیک
ان الحمد والنعمة لک و الملک لا شریک لک لبیک)
ولی.... مسافر خانه دوست....
در لابلای اشک ها و نجواهایت از ما هم یادی کن...
و گوشه ای از دل ما را هم روبروی خانه معشوق قرار بده.
چرا که این تویی که لیاقت سفری آسمانی یافته ای....
زائر سرزمین عشق....
سفر به خیر.....
